Dag 12: Flam

Na de topdag van gisteren hadden we voor vandaag opnieuw een leuke buitenactiviteit voorzien! Fietsen in Flam (spreek je uit als Flom). En opnieuw stralend weer: zon, af en toe een wolkje, toch 20-23 graden warm.

Jammer genoeg is Maja niet in staat om te fietsen, maar gelukkig voor haar, ze kon de trein nemen zodat ze het mooie landschap niet hoefde te missen.

Flam is dus bekend om zijn Flambana. Volgens vele reisblogs de mooiste treinroute van de hele wereld. Vanuit Flam rijdt de trein naar Myrdall, zo’n 1000m hoger gelegen.

Merel, Jan en ik hebben met elektrische mountainbikes het (grind)pad gevolgd langs de treinroute. De elektrische aandrijving was toch nodig hoor! De haarspeldbochten zijn aangelegd in functie van de natuur, niet voor de toerist zijn comfort.En wat een uitzichten, om elke hoek was er wel een waterval of ander moois te zien.

We kruisten op ons pad zelfs een kudde berggeiten. Laveren tussen de geiten, het is eens iets anders…

En hoe hoger we kwamen, hoe slechter berijdbaar (grint werd ruwer met uitstekende stenen, putten, …), hoe steiler. Maar het ging goed en het uitzicht mooier en mooier.

Boven aangekomen, even rusten aan het station en toen we opnieuw wilden vertrekken, trapte Merel haar ketting aan flarden. Kettingbreuk, wat nu?

Omdat de meeste toeristen met de flambana naar boven rijden, boven een gewone fiets huren om naar beneden te rijden, was er een fietsverhuurdienst en wilde een (norse) Noor ons uit de nood helpen en de ketting herstellen.

En hup we konden weer verder! We maakten nog een tussenstop aan een zipline (jammer dat het zo duur was, anders hadden we deze even uitgeprobeerd – Merel en ik althans, Jan zag het iets minder zitten) en aan een meer.

Daarna naar beneden. Heel behoedzaam en geconcentreerd, want je wil geen bocht missen hoor!

Terug in Flam aangekomen (zo’n 40 km op de teller) nog even rondgefietst in Flam zelf om daarna Maja op te halen om nog wat souvernirshops af te schuimen.

IMG_0511

Maja had ook genoten van de treinrit (al was het heel vermoeiend op krukken).

’s Avonds konden we op ons terras genieten van het uitvaren van de Songefjord.

Plaats een reactie