We hebben allemaal als een roosje geslapen. Misschien is het wiegen van de boot wel de reden…

Vandaag is het een ‘we ontdekken de boot’ dag en voor het eerst sinds lang even zonder wifi, nieuws,…. toch wel even wennen!

De boot heeft 2666 gasten aan boord en net geen 1000 bemanningsleden. Elke dag kan je kiezen waar je wil eten, er zijn zo’n 10 restaurants. Er is ook heel wat entertainment, zeker op een zeedag: muziekoptredens, shows, fitnesslessen, gezelschapspelletjes,welness… Elke dag ligt het dagschema klaar in je hut en er is ook een handige app waar je alles kan op volgen.

We starten de dag natuurlijk met een ontbijt in de mooie eetzaal beneden in het schip, goed voor 1000 gasten. Hier is het ontbijt à la carte. Boven kan je ook ontbijten, daar is er een buffet. Nog dagen genoeg om dit te ontdekken natuurlijk.

Na het ontbijt hebben we een rondleiding gehad door de keukens. Heel indrukwekkend om te zien hoe al dat lekkers op ons bord getoverd wordt.

Aan het zwembad zijn er leuke zetels die uitnodigend zijn om even wat te gaan lezen. Het was er lekker druk. Lezen op de boot is wel niet zo gemakkelijk: een beetje zoals lezen in de auto. Niet voor iedereen weggelegd dus.

Het was al vlug middag: even een hapje eten, wat turen naar de zee vanop ons balkon (lekker ingeduffeld want op volle zee toch wat frisjes…),een middagdutje en dan naar de uitleg over de eerste: Eidfjord en Bergen.

• 

Dan een uurtje sporten in de fitness om ons daarna op te dirken voor de gala-avond.
Het eten was super lekker!

Daarna zijn we vroeg onder de wol gekropen want het binnenvaren van de Hardangerfjord willen we niet missen!

Om 5u deze morgen sprong Jan uit zijn bed :). De reden? Het cruiseschip ging onder de langste hangbrug van Noorwegen varen. Daarvoor moesten de antennes van de boot neergehaald worden en dan was er nog net twee meter marge (de brug heeft een doorvaarthoogte van 55 m). Merel en ik zijn dan ook maar in onze kleren gesprongen en op het observation deck gaan zitten. En het was de moeite waard: de Hardangerfjord wordt de koning van de fjorden genoemd en hij is zijn titel waard: het water, de bergen: adembenemend mooi.

• 

• 

Om 8u meerde de boot aan in Eidfjord. Een klein dorpje (Max. 1000 inwoners), niet zo veel te zien, maar wel een eerste kennismaking met Noorwegen.

Om half 12 hadden we een bustour naar een natuurcentrum: de Noren zijn heel trots op het nationaal park Hardangervidda en dat mag ook wel. We kregen een film te zien over het park en daarna een kleine tentoonstelling rond het ontstaan van Noorwegen.

Dan terug de bus op om naar de Voringsfossen (foss=waterval) te rijden. Indrukwekkend hoe de immense waterval verscholen ligt in de natuur.

• 

• 

Daarna terug naar het schip om nog even te chillen aan het zwembad want het was een op-en-top zonnige dag.

Om 18u vertrok de boot vanuit Eidfjord richting Bergen.

Omdat Maja de hangbrug nog niet gezien had, zijn we vroeg gaan eten (en het eten was super lekker). Zo waren we net op tijd klaar om met eigen ogen te zien dat de boot net onder de brug doorkan.

Er wacht ons deze avond nog een uniek schouwspel: de boot gaat even stil liggen in de fjord en dan een 360 graden rondje doen zodat iedereen de Furebergsfossen kan zien.

We zijn benieuwd!

Morgen gaan we naar de stad waar Peter Sagan één van zijn drie wereldtitels behaalde: Bergen

PS : tevens een leuke foto kunnen maken van onze residentie…

We zijn deze morgen rond 10.30u vanuit Zelzate vertrokken richting Schiphol. Daar hebben we FLK-tje achtergelaten in een bewaakte overdekte garage. Over onze auto hoeven we ons dus geen zorgen te maken. Met een shuttle-busje werden we naar de vertrekhal van de ‘Nieuw Statendam’ (=naam van het cruiseschip) gebracht. Het inchecken ging uitermate vlot (een beetje zoals bij het vliegtuig nemen). En dan hup, meteen de boot op. 

Onze kajuit op dek 6 (Mozartdek) valt goed mee (oef!): heel efficiënt ingericht, voldoende bergruimte (zelfs voor 4!). 

• 

• 

Van het uitpakken, kregen we honger en hebben we het Lido uitgeprobeerd (buffet: alles wat je kan denken van voorgerecht tot dessert). En we waren niet de enigen met een hongertje… 

Om half 5 waren we verplicht om naar de kajuit te gaan om de noodinstructies te bekijken en de noodoefening voor te bereiden. Veel was er niet aan (je kan het vergelijken met de noodinstructies op het vliegtuig).

En daarna vertrok de boot, heel, heel traag… tot we de sluis van IJmuiden voorbij waren. De boot vaart aan 17 knopen (34 km/h). De deining voel je toch en is te vergelijken met het gevoel dat je een beetje zat bent (zo kennen we dat gevoel ook eens).

Jan en ik kregen al onmiddellijk wat us-time: we kregen een diner aangeboden in de Pinnacle Grill voor 2 personen. Super lekker gegeten met een prachtig view (volle zee, windmolenpark, andere schepen, ondergaande zon). De kids hebben de pizza uitgeprobeerd en een filmpje opgevraagd.

• 

• 

• 

Het wifi-verhaal is reeds ten einde. Het zal even wennen worden, niet constant in contact te staan met de wereld.

Morgen een volle dag op zee!